verbond belangenhartiging vervolgingsslachtoffers

Wordt donateur
27 mei 2019

Column: Westerbork als demonstratieterrein?

Westerbork een herinnering

Wat een oneigenlijke discussie omtrent kamp Westerbork en de Vluchtelingenmars die op deze plek beter nooit geïnitieerd had moeten worden. Kamp Westerbork en haar terreinen is daarvoor niet de plaats. Het is als zout strooien in een open wond.
Westerbork hoeft niet in de schijnwerper te staan. De nagedachtenis dient met rust te worden gelaten en behoort zeker geen verdienmodel te zijn of te worden. De herinnering levend houden dat is de enige taak. Kamp Westerbork is een herinneringscentrum, geen museum en al zeker geen opschuifmodel voor vluchtelingen. Daarmee bewijs je vluchtelingen overigens ook geen dienst, de geschiedenis in aanmerking nemend. Je organiseert ook geen demonstraties op een begraafplaats.

Het overgrote deel van de via Westerbork gedeporteerde Joden waren immers helemaal geen vluchtelingen. Het waren mensen die al eeuwenlang in Nederland woonden en net zo Nederlands waren als welke Nederlander dan ook. Als ik mij zelf in ogenschouw neem kom ik uit Gendringen en Hindelopen. Vluchteling?  Natuurlijk waren er de vluchtelingen uit het Nazi-Duitsland en verder; dat maakt nog niet alle Nederlandse joden tot vluchteling. Het is juist de gretigheid waarmee de Medelanders de Joden buiten de samenleving plaatsten waardoor de Joden werden verraden door Nederland en de Nederlanders, het land waar zij thuishoorden, waar hun wieg stond en welke taal zij spraken. Verraden door buren, collega’s enz.

Nu dringt zich  de vraag op in relatie met de zwartste tijd uit de Joodse geschiedenis: “Ziet de directie van Kamp Westerbork, als bewaker van de herinnering aan de poort van de hel, ons Joden nog steeds als vluchtelingen?”
In dat geval is het juist dat de huidige directeur wordt vervangen waarbij ik de hoop uitspreek dat de nieuwe directie de dialoog aangaat met nabestaanden.

Westerbork is ons herinneringscentrum en na de oorlog van de Molukkers; ook hun verblijf daar kan niet florissant genoemd worden op deze ontheiligde grond. Nu wordt de directie bedreigt maar het is onbegrijpelijk dat de organisatoren zich daardoor gekwetst voelen, zeker nu er ook een naoorlogse generatie is die moet leven met deze nog steeds niet te verwerken geschiedenis. Wat was het goed geweest als men zich van tevoren had verstaan met de Joodse gemeenschap of met het Verbond Belangenbehartiging Vervolgingsslachtoffers om te sonderen of deze mars op deze grond te rechtvaardigen is.
Het is een zaak van oorzaak en gevolg. Ik betreur de eventuele bedreigingen maar kan geen vrede hebben met het initiatief. Er zijn veel betere plaatsen in Nederland om je steun te betuigen aan de vluchtelingen.