29 september 2026 column persoonlijke-bijdrage

‘Van de voorzitter’ over een nieuw tijdperk.

Lieve allemaal,

Na zorgvuldige afweging hebben wij als bestuur besloten dat wij geen jaarlijkse bijeenkomsten meer zullen organiseren. De kosten bleken niet meer in verhouding te staan tot het aantal aanwezigen.
Het is eerlijk om dit open te bespreken. Voor velen van ons blijkt het lastig om een hele dag aanwezig te zijn en om dan al kort na de lunch afscheid te moeten nemen.
Vorig jaar waren er minder dan twintig deelnemers; samen met ons en genodigden kwamen we uit op zo’n dertig personen. Die middag kostte wel bijna 4000 euro, wat neerkomt op circa 133 euro per persoon.
Dit betekent echter absoluut niet dat wij de verbinding willen verbreken. Iedereen kan ons blijven benaderen en op dezelfde manier van onze adviezen en steun genieten.

Deze beslissing valt ons zwaar. Het was voor ons ieder jaar een hoogtepunt waar we maandenlang naar uitkeken. Het voelde fijn om u te zien en met u te praten. We bewonderden de inspanningen die velen van u leverden om te komen; sommigen van ver. Die toewijding maakte het bestuur en ons als geheel trots en dankbaar om er voor u te zijn.
Sinds 1982 vormen wij steeds een hechte groep met een geschiedenis vol uitdagingen en ook vol mooie momenten. U was de drijvende kracht achter ons werk, met wisselende bestuursleden maar altijd één doel: Er samen staan.

Met trots denk ik terug aan wat we samen hebben bereikt.
Enkele hoogtepunten die ons blijven inspireren:

* Via het Europees Hof kregen gehuwde vrouwen recht op gelijke berechtiging: “Een eigen uitkering en op eigen naam.
* Rond de eeuwwisseling tijdens het Maror-traject hebben we aangetoond dat vergoedingen ook als individuele bedragen konden worden uitgekeerd. Daar was wel een rechtsgang voor nodig die het VBV in het gelijk stelde.
* Het VBV was in 2004 direct betrokken bij de uitbetaling van slavenarbeid-vergoedingen aan kampoverlevenden.
* Hoofdzakelijk door het VBV werden de criteria van de Claims Conference veranderd waardoor ook Nederlanders, die destijds een CADSU-uitkering hadden ontvangen, er vanaf 2004 alsnog recht op kregen.
* In januari 2014 hebben we na langdurige gesprekken en onderzoek Amsterdam als officieel erkend getto op de kaart gezet, zodat velen die tussen 1941 en 1943 in Amsterdam woonden, een pensioen van de Duitse overheid konden ontvangen.
* We hebben mede bijgedragen aan de volledige defiscalisering vanaf 2016 van Holocaust gerelateerde uitkeringen uit Duitsland.

Als je bedenkt hoeveel tijd en inzet er in wetswijzigingen gaan zitten, kunnen wij met trots terugkijken op deze grote successen. Jullie betrokkenheid was altijd onze drijvende kracht. Samen hebben we vormgegeven aan de enige vakbond voor Holocaust-overlevenden, gedreven en bevlogen.
Er blijft één zorg liggen: de zorg voor de naoorlogse generatie. Tijdens de laatste bijeenkomst is toegezegd dat we ons best zouden doen om een financiële ondersteuning te bewerkstellingen aan ouderen die na de oorlog zijn geboren en die afhankelijk zijn van AOW of andere uitkeringen. We hebben geprobeerd andere organisaties bij ons initiatief te betrekken; dat is helaas niet gelukt. Hulp moet er zijn vindt o.a. ook JMW, maar die hulp moet immaterieel zijn niet per se financieel.

Ook wij voelen de veranderingen en zorgen die er leven. Toch blijven we doorgaan met wat we hebben bereikt, weliswaar zonder de jaarlijkse bijeenkomsten, maar wel met een vinger aan de pols.

Laat duidelijk zijn: wij als VBV-bestuur zullen de jaarlijkse bijeenkomsten enorm missen, maar
we zullen er voor u zijn, zoals altijd.

Met warme groet,
namens het bestuur

Flory Neter, voorzitter

Nieuwsarchief

17 februari 2026

‘Van de voorzitter’ over een nieuw tijdperk.

Nieuwsarchief

Notulen

Antisemitisme-Racisme

Artikel-2-uitkeringen

Belastingen

Boeken

Claims Conference

Column

Geen Categorie

Geschiedenis